Życie w braterskiej wsp�lnocie

Bracia i wsp�lnoty lokalne

Dla około 10.500 braci obecnych w�103�krajach świata (grudzień 2009) przynależność do Zakonu Braci Mniejszych Kapucyn�w polega przede wszystkim na dzieleniu codziennego życia we wsp�lnocie braterskiej.�Zakon liczy ponad 1800 wsp�lnot lokalnych, złożonych co najmniej z trzech braci. Na og�ł liczba członk�w wsp�lnot miejscowych mieści się między 5 a 12. Zdarzają się rzadkie przypadki, że liczba ta przekracza 30.

Wsp�lnota lokalna razem się modli,�zasiada przy wsp�lnym stole i dzieli obowiązki codziennego życia, a także posługi, kt�re spełnia wobec ludzi, pośr�d kt�rych żyje. Pomoc braterska, wsp�lnota d�br i dzielenie się z ludźmi mieszkającymi wok�ł, to podstawowe aspekty życia we wsp�lnocie braterskiej.

Koordynacja życia braterskiego powierzona jest "gwardianowi", kt�remu pomaga wikariusz. Tym niemniej wszyscy bracia biorą udział w organizacji i ubogacaniu życia wsp�lnotowego przez regularne zebrania i kapituły domowe.

Wsp�lnoty regionalne

Wsp�lnoty lokalne tworzą razem sieć wsp�lnot na określonym terytorium, kt�re stanowi okręg zakonu. Typowy okręg nazywa się prowincją. Tym niemniej, w zależności od r�żnych kryteri�w takich jak liczba braci, czas założenia, stopień rozwoju i zdolność do samodzielności, okręgi mogą być także wiceprowincjami, kustodiami lub delegaturami.

Delegatury stanowią początkowy etap zorganizowanej obecności na danym terytorium. Tak więc wsp�lnoty, kt�re ją tworzą, zależne są nadal od prowincji, z kt�rej bracia pochodzą.

Jednak wsp�lnoty tworzące kustodie, wiceprowincje lub prowincje posiadają zawsze własny zarząd wybrany na kapitule danego okręgu. Takie kapituły, odbywane co trzy lata, mogą gromadzić albo wszystkich braci z tego okręgu, albo też tylko delegat�w wsp�lnot lokalnych: w okręgu należy wybrać między jedną a drugą formą. Kapituła jest najwyższą władzą w okręgu. Zgodnie z Regułą św. Franciszka i z Konstytucjami Zakonu, obowiązkiem kapituły jest rozpatrywać wszystkie kwestie, kt�re dotyczą życia braterskiego na danym obszarze i wybrać zarząd, kt�ry będzie się składał prawie zawsze z "ministra" i czterech "radnych". Tych radnych tradycyjnie nazywa się "definitorami". Minister - albo sługa wsp�lnoty - i jego radni wybierani są na trzy lata. Co trzy lata muszą być wymieniani przynajmniej dwaj z czterech radnych tego zarządu wsp�lnoty.

Każda prowincja ma dużą autonomię w organizacji swojego życia i w posługach, kt�re wykonuje. To prowincja odpowiedzialna jest za przyjmowanie kandydat�w do naszej formy życia, jak r�wnież za ich formację religijną i zakonną.

W naszym Zakonie niekt�rzy bracia zostają kapłanami po odbyciu formacji wymaganej prze Kości�ł celem przygotowania do tego zadania. Inni przeżywają integralnie swoje powołanie jako bracia mniejsi, nie przyjmując święceń. Profesja Reguły św. Franciszka i śluby ub�stwa, czystości i posłuszeństwa są tym, co jednoczy ich we wsp�lnocie. Kapłaństwo nie stwarza między nami r�żnic. Według terminologii naszego prawa, wszyscy bracia, kt�rzy złożyli profesję wieczystą, mają przez to jednakowe prawa w Zakonie i można ich wybierać do wszystkich urzęd�w i zadań ustanowionych koniecznych dla dobra wsp�lnego braci.

Rozmiary prowincji mogą być r�żne, wahając się faktycznie między mniej niż 30 braćmi, i ponad 300 braćmi. Dla zachowania braterskiej atmosfery i uniknięcia biurokratycznej anonimowości większa prowincja może zdecydować się na podział na regiony mniejsze i tym samym bardziej odpowiednie dla życia na wz�r rodziny. Tak samo, kiedy prowincja staje się zbyt mała, aby mogła sama sobą zarządzać i odpowiednio się rozwijać, może się połączyć z inną prowincją celem stworzenia okręgu bardziej żywotnego.

W każdym z większych region�w świata prowincje pogrupowane są w "konferencje". Powyższa struktura regionalna, zorganizowana na podstawie języka, kultury i innych czynnik�w społecznych, umożliwia łatwiejszą wsp�łpracę w sektorach wsp�lnych zainteresowań.

Wsp�lnota powszechna

Podobnie jak prowincje i inne okręgi są siecią wsp�lnot lokalnych, tak samo Zakon, na poziomie międzynarodowym, można określić jako sieć prowincji, wiceprowincji, kustodii i delegatur, kt�rych animacja należy do obowiązk�w Ministra Generalnego, wspomaganego przez ośmiu radnych (Definitor�w Generalnych).

Minister Generalny i jego doradcy są wybierani podczas Kapituły Generalnej Zakonu, kt�rą zwołuje się co sześć lat. Kapituła Generalna gromadzi ministr�w wszystkich prowincji i wiceprowincji, jak r�wnież pewną liczbę delegat�w z prowincji liczniejszych oraz kustodii.

Opr�cz wyboru Ministra Generalnego i jego Definitor�w, kt�rzy muszą być wybrani z każdego z większych region�w zakonu, do Kapituły Generalnej nalezy zajęcie się wszystkimi problemami zakonu oraz uaktualnienie naszego prawodawstwa, odpowiednio do potrzeb Kościoła i rozwoju społeczeństwa.

Podczas sześciu lat swojego mandatu Minister Generalny jest zobowiązany do odwiedzenia wszystkich okręg�w Zakonu i, o ile to możliwe, wszystkich braci. Jego Radni częściej będą odwiedzać region, kt�ry reprezentują i za kt�ry są w szczeg�lności odpowiedzialni. Ich zadaniem będzie pobudzanie poszczeg�lnych wsp�lnot lokalnych i regionalnych do rozwoju, z szacunkiem dla ich odrębności, przy zachowaniu jednak sp�jności oraz jedności z całym Zakonem. Powinni jednak zwr�cić szczeg�lną uwagę na wszystkie potrzeby, czy to osobiste czy dotyczące spraw materialnych, kt�rym można byłoby zaradzić zwracając się do solidarności Zakonu.

Celem rozpatrzenia r�żnych ważniejszych dla Zakonu kwestii, Minister Generalny co jakiś czas zbiera przedstawicieli wszystkich region�w Zakonu na tymczasową radę, zwaną Radą Plenarną Zakonu (RPZ). RPZ do tej pory odbyte zajmowały się takimi tematami jak: modlitwa, misje, formacja, nasza profetyczna obecność w świecie oraz ub�stwo ewangeliczne przeżywane we wsp�lnocie. W 2004 r. si�dma RPZ zajmie się "naszym braterskim życiem w małości".

Bycie braćmi stanowi podstawowy wyraz naszej przynależności do Zakonu. Tym nie mniej, jesteśmy rodziną niezwykle zr�żnicowaną, zjednoczoną i jednocześnie podzieloną przez tak wiele kultur, przez sytuacje polityczne, ekonomiczne i społeczne, kt�re odzwierciedlają tak wielkie bogactwo ludzkości, do kt�rej my, obecni w wielu miejscach, należymy. Lecz wszyscy dzielimy jedną tradycję franciszkańską, kt�ra jest nasza wsp�lną i indywidualną historią; jesteśmy zjednoczeni przez stare instytucje, kt�re dostosowujemy do potrzeb wsp�łczesnego rozwoju; wszyscy wybraliśmy życie "według formy świętej Ewangelii", służbę Panu i naszym braciom w solidarności i w pokoju. W modlitwie i w codziennym życiu naszych wsp�lnot istnieje zawsze otwarta przestrzeń dla naszych braci pochodzących z r�żnych części świata, tak, że kiedy do nas przybywają, bez trudu znajduje się pośr�d nich prawdziwych braci.