Franciszek z Asyżu

Franciszku idź i odbuduj mój Kościół, który jak widzisz cały jest w ruinie.
Głos z Krzyża św. Damiana.

Jesteśmy prości i ulegli wszystkim.
Testament św. Franciszka z Asyżu, 19.

Niech Pan obdarzy cię pokojem.
Testament św. Franciszka 23; pozdrowienie franciszkańskie.

Młodość

• Franciszek sprzedaje konia, pozbywa się swojej zbroi i wraca do Asyżu
• odkrywa piękno natury i poszukuje sensu życia
• przekracza wszelkie bariery społeczne obejmując trędowatego, ówczesny symbol marginesu społecznego
• Chrystus przemawia do niego z krzyża w kościółku św. Damiana powołując go do odbudowy Kościoła
• Franciszek wsłuchuje się w głos Jezusa i w jego słowa zawarte w Ewangelii, kształtując według nich całe swoje życie
• zrywa więzy z rodziną i żyje bez jakiejkolwiek własnoœci
• gorszy tym niektórych, ale pociąga innych, którzy pragną dzielić z nim sposób życia
• razem ze swoimi towarzyszami przemierza Włochy a także inne kraje, głosząc dobroć Boga, Zbawiciela ludzi, pokój i pojednanie.

Początki ruchu franciszkańskiego

• mężczyźni, kobiety i całe rodziny pragną naśladować Franciszka: wokół niego gromadzą się bracia (Pierwszy Zakon); prosi Klarę z Asyżu, aby utworzyła wspólnotę sióstr, nadając jej swoisty charakter (Drugi Zakon), otacza opieką ruch świeckich (Trzeci Zakon lub Franciszkański Zakon Świeckich)
• pisze krótką regułę i Papież mu ją zatwierdza
• poważne problemy ze zdrowiem przynoszą mu wiele cierpienia: Franciszek otrzymuje stygmaty i układa Pieśń Słoneczną
• umiera w otoczeniu swych braci, leżąc obnażony na ziemi przed swym szałasem i zostaje pochowany w Asyżu (1226)
• Zakon rozrasta się i rozprzestrzenia bardzo szybko, ale brak charyzmatycznego założyciela rodzi poważne napięcia.